Verandermanagement is mensen zichzelf laten zijn


06 maart 2015
Categoriën: Veranderen van gedrag, Houden van verandering

Gastartikel: Veranderen en jezelf zijn?

Jezelf zijn, het blijft een lastig begrip. Zeker in de context van verandermanagement. Alleen al omdat authenticiteit - heerlijke term - vaak als uitgangspunt wordt genomen bij bedrijfsveranderingen. Voor wie in de veronderstelling is zichzelf niét te zijn binnen de werksituatie lijkt het een uitgelezen kans, die zoektocht naar authenticiteit. Maar wat als je meent wél jezelf te zijn en het bedrijf wil veranderen…moet je dan een ander mens worden?

Dit artikel is geschreven door gastauteur Robert Fortgens. Robert  is eigenaar van EnzoFortHR en gefascineerd door gedrag óp en buiten de werkvloer. Bedrijven weten hem te vinden, als ze in beweging moeten komen… en blijven. Zijn aanpak: praktisch, integer, met lawaai als het moet. Zijn favoriete hulpmiddelen: spiegels, humor en de Predictive Index (PI, niet voor niks heeft hij een partnership met Eyeshit). Meer weten over Robert en EnzoFortHR? Kijk op www.enzoforthr.nl

Ik denk het niet

Ik denk het niet. En ik denk ook, en dat vind ik niet te simpel gesteld, dat wanneer een bedrijf bestaat uit mensen die overwegend ‘zichzelf’ kunnen zijn, die blij worden van en goed zijn in wat zij er doen en met wie zij dat doen, dat de behoefte aan veranderen, het zogenaamd over een andere boeg gooien, niet nodig is. Waarom niet? Omdat mensen die zichzelf zijn, blij zijn met zich zelf en hun leven (met alle ups en downs, leed vormt en ontwikkelt ons immers ook), vaker werk doen wat ze goed kunnen en wat bij hen past. Werk dat arbeidsvreugde -ook weer zo’n mooi begrip- geeft en tot resultaten leidt. En in die gevallen zal veranderen niet voelen als het over een andere boeg gooien, maar juist als een continu proces van (persoonlijk) ontwikkelen, namelijk: je bent je bewust wat je doet, wat je doet doe je goed en wil je zo goed mogelijk blijven doen. Dat houdt je scherp, zorgt dat je beter presteert en maakt je tot iemand die van grote economische waarde voor het bedrijf is en blijft. Van economische waarde, jazeker, want uiteindelijk draait het daar immers om: niet dat u denkt dat ik dat niet belangrijk vind, of zou denken dat ik in snoepjes etende teddyberen geloof.

Waarom lopen zoveel organisaties eerst naar het ravijn?

Natuurlijk is het lastig te bepalen wie daadwerkelijk ‘zichzelf’ is op de werkplek. Gedrag kan een uiting van authenticiteit zijn, maar ook zijn aangepast aan (vermeende) verwachtingen, of ingezet met het oog op een bepaald effect. Ik stel, dat authenticiteit is te prefereren boven al het andere… en haalbaar is, zolang er sprake is van de juiste persoon op de juiste plek, tussen de juiste mensen en onder leiding van de juiste manager. In plaats van hiernaar te kijken, is de inzet van verandering veel te vaak een vorm van genezen. Is het niet beter te voorkomen? Waarom lopen zoveel organisaties eerst met zijn allen, bijna, doelbewust naar het ravijn om er vervolgens samen in te vallen en er dan over te jammeren? Mensen die doen waar ze blij van worden en goed in zijn zullen het echt niet zover laten komen. Die zijn scherp, willen goed blijven en arbeidsplezier houden. Die werken samen om dat ravijn sowieso buiten het gezichtsveld te houden.

Angst lijkt te regeren

Ik ben een realist, heus. Ik zie ook dat we verandermanagement nog jaren nodig zullen hebben. Alleen al omdat het op dit moment nog in de aard van het beestje zit: wij mensen zijn vaak alleen bereid om iets samen te doen, als de nood hoog is. Wij lijken alleen bereid iets voor een ander te doen, wanneer we er zelf niet bij in schieten. We kiezen graag voor zekerheden en zelden voor passie, ons geluk. Een cabaretier zei ooit: als iedereen nu opstaat om naar de vrouw of man te gaan waar je het liefst mee had willen zijn, dan loopt nu meer dan de helft van de zaal leeg. En ik vrees, dat dit best eens waar zou kunnen zijn en dat dit misschien ook wel geldt voor werk en werkgever. De angst lijkt te regeren: om niet teveel te hoeven lijden, nemen mensen genoegen met een baan die ze misschien niet vrolijk maakt, maar waardoor ze wel twee keer per jaar met vakantie kunnen. Punt is, dat bedrijven moeten inzien dat de economische waarde van juist die mensen op den duur niet houdbaar is. En tja, dan heb je verandermanagement en reorganisaties nodig om in beweging te komen. Stilstaand water is funest voor leven, waarom blijven wij dan allemaal stil zitten? Het zou zo’n goed idee zijn als we in dit landje een beetje leerden ‘omdenken’: Als je je kop boven het maaiveld uitsteekt wordt die eraf gehakt? Welnee! Wie zijn kop boven het maaiveld uitsteekt, ziet veel meer!

Feestje vieren

Begrijp me goed, ik ben niet verzuurd. Deels doe ik ook gewoon mee, loop ik ook met de meute mee. Maar meer en meer volg ik mijn eigen pad en daar krijg ik juist bijval mee i.p.v. dat ik geïsoleerd kom te staan. Ik vind ook echt niet, dat iedereen die veilig zit ineens van baan en/of partner moet veranderen. Ik vind wel, dat we meer moeten proberen dat feestje te vieren. De tijd moet niet voorbij vliegen, want hoe bewust heb je alles dan meegemaakt? Wie werk, gezin, het leven bewust meemaakt is/wordt vanzelf authentiek, zal vanzelf bewegen, niet in slaap sukkelen en valt niet met de meute mee het ravijn in. Als je als organisatie zorgt, dat je mensen er met de juiste attitude in zitten, ben je iedere reorganisatie voor.

Verandermanagement is mensen zichzelf laten zijn

Voor mij draait het echte verandermanagement dan ook vooral om mensen te helpen weer zichzelf te zijn, ze laten doen wat ze echt leuk vinden en goed kunnen. Ja, dan moet je misschien veel mensen een spiegel voor houden en die spiegel is soms zeer confronterend. Maar met de juiste instelling en teamsamenstelling maak je van 1+1 3 en kun je het feestje van succes, werkplezier, liefde en alles wat daarbij komt vieren. Authenticiteit, jezelf zijn en blijven is niet egoïstisch, het is juist een cadeau aan de ander(en). Want de ander kan je alleen dán echt op waarde schatten en zal zich vrij voelen hetzelfde te doen. Dat geldt voor mensen en voor bedrijven. Als je geeft om te geven, gebeurt er veel moois. Laat je uitdagen en zorg dat veranderen niet voelt als overleven, maar als een continu proces van persoonlijke en natuurlijke ontwikkeling. Verandermanagement zou dit moeten faciliteren en daarmee zichzelf uiteindelijk overbodig moeten durven maken.



Reacties


2 reactie(s) op dit bericht

Hans Schoonen

06 maart 2015
Authenticiteit vraagt dat mensen persoonlijk de verantwoordelijkheid nemen voor hun handelen en daar ook actief naar acteren. Verandermanagement heeft in mijn ogen dan ook een hele belangrijke taak in het stimuleren van persoonlijk leiderschap. Een belangrijke basis om tot succes met organisaties te komen en samen het feestje te kunnen vieren!

Beantwoorden

Rene van der Zweep

10 maart 2015
Helaas zie je veel correct gedrag, bij de groep willen horen en die groep loopt dan als een kudde het ravijn in. Jezelf zijn en blijven, dan krijg je plezier, rust en diversiteit en dat maakt het verschil.

Beantwoorden

Replay Reactie

Anuleren replay

Laat een reactie achter

Enkele gegevens ontbreken of zijn onjuist

Het formulier kan nog niet worden verzonden omdat het nog niet helemaal (correct) is ingevuld.

Verplicht*

** Verplicht, wordt nergens getoond.